Borrels, etentjes, bedrijfsuitjes, pingpongtafels en massagestoelen; werkgevers proberen steeds vaker nieuw personeel te lokken met dit soort beloningen. Met succes, want toekomstige werknemers vinden deze extra’s ook steeds belangrijker. 

Even ontspannen in de massagestoel, een potje pingpong winnen van je bedrijfsleider, bedrijfsfeesten vol gekkigheid en elke vrijdag lekker borrelen om het weekend in te luiden. Een paar jaar geleden was het nog lang niet vanzelfsprekend, maar inmiddels zijn deze sociale extra’s voor veel werknemers onmisbaar. Veertig procent van de werknemers verkiest deze secundaire voorwaarden zelfs boven een hoog salaris. En een derde van de werkenden solliciteerde zelfs wel eens op een functie vanwege de goede secundaire arbeidsvoorwaarden of bleef om die reden langer bij een baan. Dat blijkt uit onderzoek van Indeed. De vacaturesite analyseerde duizenden vacatures en ondervroeg duizend werknemers en vijfhonderd werkgevers.

WERK EN PRIVÉ

Dit soort sociale extra’s zijn voor werkzoekenden niet alleen een belangrijke reden om ergens aan de slag te gaan. Een kwart van de ondervraagde werkgevers zag ook wel eens personeel vertrekken omdat de secundaire arbeidsvoorwaarden niet naar wens waren. „De bedrijfscultuur van de werkgever is steeds belangrijker voor werknemers en daar dragen arbeidsvoorwaarden als bedrijfsuitjes of borrels natuurlijk aan bij”, legt Sander Poos, Managing Director van Indeed Benelux, uit. „Tegelijkertijd vervaagt de grens tussen werk en privé in toenemende mate. Dat heeft effect op het aanbod van secundaire arbeidsvoorwaarden.”

De helft van de ondervraagden noemt bedrijfsuitjes inmiddels onmisbaar in de secundaire arbeidsvoorwaarden. Vier op de tien vindt dat ook van borrels en etentjes. Volgens arbeidsorganisatiepsycholoog Tosca Gort is er ook niks mis met een bedrijfsuitje zo nu en dan. „Of dit nu in de vorm is van een feestje of een nuttige training, het gaat er uiteindelijk om dat je als collega’s tijd met elkaar doorbrengt. Dat is gezellig en verdiepend. De sociale cohesie bepaalt uiteindelijk de bedrijfscultuur en indirect het succes van het bedrijf”, stelt ze. Dat de sociale extra’s dus voor werkgevers interessant zijn, is logisch. Maar uit het onderzoek van Indeed blijkt dat ook veel werknemers niet meer zonder borrel of uitje willen.

Van die wetenschap maken werkgevers op hun beurt weer gebruik. Tussen 2017 en 2019 nam bijvoorbeeld het aantal vacatures waarin er gesproken werd over de borrels toe met negentig procent. Gratis lunch op de werkvloer werd vier keer vaker als lokkertje gebruikt.

TRANSPARANT EN OPEN

Volgens Gort is het een goede ontwikkeling dat bedrijven hun best doen om in vacatureteksten een beeld te schetsen van de bedrijfscultuur, mits dit eerlijk gaat. „Als dit transparant en open gebeurt, is het voor werkzoekenden ook makkelijker om een plek te vinden die bij ze past”, vertelt Gort. Volgens haar komt het echter ook voor dat bedrijven onterecht secundaire arbeidsvoorwaarden, zoals massagestoelen of bedrijfsuitjes, als worst gebruiken om werknemers te lokken. In sommige gevallen is dit verre van de werkelijkheid en vooral marketing. Zo geloven er volgens Gort ook nog steeds mensen dat er bij Google constant basketbal gespeeld wordt, omdat er in een marketingfilmpje ooit basketbalvelden te zien waren. „Uiteindelijk is werk gewoon werk en niet in een massagestoel liggen.”

Uit het onderzoek van Indeed blijkt dat vooral werknemers onder de dertig jaar gevoelig zijn voor sociale extra’s als borrels en etentjes. Ook Gort concludeert dat oudere werknemers andere prioriteiten kunnen hebben, zoals een gezin, en ook wat beter door populaire teksten in vacatures heen kunnen kijken. „Jonge mensen gaan eerder op een coole merknaam af. Ik raad ze aan eerst te investeren in hun persoonlijke ontwikkeling. Zorg dat je eerst weet wie je bent, waar jij echt gelukkig van wordt en welke bedrijfscultuur daarbij past. Dat maakt je een aantrekkelijke werknemer, maar daarnaast zorgt het er ook voor dat je beter kan doorvragen en dus uiteindelijk een bedrijf vindt dat bij je past.”